Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Πρόσωπα.

Μια ζωή βλέπω πελαγομένα πρόσωπα να φωνάζουν μπαμ μπαμ, έχοντας την εντύπωση ότι έτσι θα κινηθούν τα πράγματα πιο γρήγορα. Βλέπω επίσης αλαζονικά πρόσωπα να λένε εγώ 100 φορές την ημέρα. Πρόσωπα άπληστα να σε κοιτάζουν σαν θήραμα.


Πρόσωπα με το βλέμμα της αγελάδας που κοιτά τα τρένα, να αναρωτιούνται άμα είσαι πλασιέ και τι πουλάς μόνο και μόνο επειδή τους είπες καλημέρα.


πρόσωπα άσχημα να μιλούν για μίσος, και κάτι άλλα που προσπαθούν να σου εξηγήσουν ότι η μοναδική αλήθεια είναι αυτή που κουβαλάνε μέσα στα κεφάλια τους.

Με κούρασαν όλα αυτά τα πρόσωπα... δεν θέλω άλλο να τα βλέπω.

Μάλλον είναι καλή εποχή για αποχαιρετισμούς...






Related Posts with Thumbnails