Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Στο καβούκι μου και πάλι... ή το αντίθετο.

Αυτό ήταν... άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Το Φάντασμα των Εξαρχείων έγινε ακατάληπτες λέξεις, και ο Φάντασμας των Εξαρχείων έγινε Alone in the Dark. Και τώρα άλλαξα. ριζική αλλαγή. Τώρα μπορώ να αντικρίσω με θάρρος και περηφάνια το ξημέρωμα της καινούριας μέρας, με το αίσθημα... ότι κάπως κάπου έχω πιαστεί μαλάκας.

Όπως θα προσέξατε κάτι άλλαξε... το blog μου από ιδεοκοινωνικοπολιτικό-και δεν συμμαζεύεται επιστρέφει στην αγνότερη μορφή του blogging και ξαναγίνεται ημερολόγιο. Με άλλα λόγια έκανα ένα μεγάλο κύκλο και επέστρεψα εκεί ακριβώς που ήμουν το 2006. Και για να γίνω ακόμα που γλαφυρός, έκανα απλά ένα πολύ αργό κύκλο μέσα στην γυάλα μου.

Έχω πολλά να πω... ή μάλλον να γράψω. Αλλά αυτό θα το κάνω με τον δικό μου τρόπο, τον δικό μου τρόπο έκφρασης, και στον δικό μου χρόνο.
και επειδή ως ημερολόγιο, ένας θεός ξέρει τι ακριβώς θα γράφω μέσα, για να έχω το κεφάλι μου ήσυχο, έβαλα και την επισήμανση για περιεχόμενο μόνο για ενηλίκους.
Το στήσιμο του blog αυτού, η θεματολογία, και η εικονογράφηση έγκειται στην κρίση του ιδιοκτήτη του, και γι αυτό... ζητώ προκαταβολικά την κατανόηση σας.
Με εκτίμηση.
Χρήστος
Related Posts with Thumbnails