Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

[Αρχειο]Νυχτερινά χαμπέρια#26-Πρωινή Πόλη




Έχει βγάλει ψύχρα απόψε, και φυσάει ένα αέρας που θαρρείς πως κάποια στιγμή θα σε παρασύρει… μα δεν με πειράζει. Ίσα, ίσα που θα μπορούσα να πω ότι μου αρέσει.
Τρίτη πρωί… το ρολόι μου δείχνει 07:20 καθώς περπατάω βαριεστημένα προς εύρεση καφέ. Όλοι τρέχουν, τρέχουν να προλάβουν τις δουλειές τους, μα εγώ περπατάω ατάραχος, με το κάθε μου βήμα ποιο αργό από το προηγούμενο. Στην Τσιμησκή γίνετε χαμός, αδυνατώ να κατανοήσω που θα βρουν χώρο να παρκάρουν τόσα αυτοκίνητα, αλλά δεν με νοιάζει… εγώ δεν έχω αυτοκίνητο, και θέλω να πιω καφέ. Κάτι που δεν έχουν προσέξει αρκετοί είναι ότι αυτές οι ώρες είναι η κατάλληλες για να χαζεύεις βιτρίνες, χωρίς να σε κοιτάνε σαν μπισκοτολούκουμο οι μαγαζάτορες. Και έτσι και εγώ χαζεύω βιτρίνες, σαν την φανταχτερή με τα είδη για συλλέκτες που βρίσκετε στην Πάυλου Μελλά με Τσιμισκή Γωνιά. Στην διάβαση της Δημ.Γούναρη ένας τροχονόμος παλεύει μέσα στο κρύο να ελέγξει όλους αυτούς τους αυτοκινητάκηδες που μαρσάρουν για να βρουν πρώτοι την χρυσή θέση για παρκάρισμα, και εγώ κοιτάζω αμέριμνος τον τροχονόμο να εκνευρίζετε. Σταματάει τελικά όπως, όπως τους πρωινούς Γκαζιάριδες, και μου κάνει νόημα να περάσω. Αποκτώ επιτέλους τον πολυπόθητο καφέ… έχει ακόμα κρύο, και αέρα, αλλά πλέον μπορώ να βρίσκω καταφύγιο πίσω από τον καφέ μου και την μεγάλη μαύρη καμπαρντίνα μου. Είναι μια παλιά καμπαρντίνα με τρύπια την μια τσέπη… αλλά εμένα μου αρέσει… είναι η μεγάλη μαύρη πανοπλία μου που με προστατεύει από τα μάτια των περιέργων, που ψάχνουν απελπισμένα να δουν την φυσική μου κατάσταση, και τι μάρκα ρούχα φοράω… και επειδή την καμπαρντίνα την αγόρασα από την Γερμανία… τους μπερδεύει. Πηγαίνω να κατέβω από Εθνικής Αμύνης, κατά σύμπτωση συναντώ τον ίδιο τροχονόμο που για κάποιο λόγο πήγε να ελέγξει την κατάσταση εκεί…
Μου ρίχνει ένα κουρασμένο, ίσως και εκνευρισμένο βλέμμα. Υποθέτω ότι δεν του αρέσει και πολύ η ιδέα ότι κάποιος σουλατσάρει αμέριμνος μέσα σε αυτό το κομφούζιο, και εγώ επιστρατεύω την καλή μου ανατροφή και κάνω την κοροΐδα
Έτσι και αλλιώς τον καφέ μου τον ήπια…
Και έχει ακόμα αέρα…
Ντ. μακάρι να μην σε θυμόμουν...
Χρήστος.
Related Posts with Thumbnails