Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

Το Μποϊκοτάζ ως μηχανισμός Δημοκρατίας.


Αγαπητοί μου αναγνώστες.
Με αφορμή την τελευταία απεργία, που παρέλυσε το Κράτος(;), γεννήθηκαν μέσα στο μυαλό μου κάποιες σκέψεις. Αναλογιζόμενος λοιπόν την διαφορά, του φωνάζω και περιμένω να παραλύσει το κράτος από την φωνή μου,(πριν πάω για καφέ), με το πραγματικό παραλύω το Κράτος, αποφάσισα να αφήσω μερικές σκέψεις.

Φυσικά σκοπός μου δεν είναι να παραλύσω το κράτος, κάτι τέτοιο άλλωστε θα με χαρακτήριζε αναρχικό, (μπου), και αυτός ο τίτλος εάν και με τιμάει... δεν θα έλεγα ότι με χαρακτηρίζει και τόσο.

Για να μην απεραντολογώ, το ζητούμενο των σημερινών σκέψεων μου, είναι ότι άμα θέλουμε να δείχνουμε ως λαός την δύναμη μας, πρέπει να το κάνουμε με το σωστό τρόπο. Σήμερα θα σας μιλήσω για την ποιο “Δημοκρατική” εξουσία που έχει ο πολίτης στα χέρια του, και φυσικά μιλάω για την κατανάλωση.

Δεν είναι ωραία σαν εικόνα; Φανταστείτε τον εαυτό σας, να χλαπακιάζει τον αγλέορα, και να υπερχρεώνει πιστωτικές, για να αγοράσετε εσείς πολυαγαπημένοι μου αναγνώστες, ότι σαβούρα ακριβώς δεν χρειάζεστε για να γίνετε trendy... και με μόνο αυτή την πράξη σας να γίνεστε, οι υπερήρωες που σώζουν τον πλανήτη με την πράσινη ανάπτυξη; Δεν είναι υπέροχη εικόνα;
Ίσως... μόνο που εγώ θα σας δώσω μια διαφορετική εικόνα.

Η δύναμη για την οποία μιλάω αφορά κάτι άλλο, αφορά την μη κατανάλωση και την μη πράσινη ανάπτυξη, στις περιπτώσεις που η πράσινη ανάπτυξη ας πούμε δεν είναι και τόσο πράσινη, όσο θα έπρεπε. Ποιο συγκεκριμένα ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για μποϊκοτάζ.

Το Μποϊκοτάζ, το τόσο ωραίο γαλλικό του όνομα το πήρε από τον πρώτο που την πάτησε με αυτή την μέθοδο, τον Γαιοκτήμονα κο. Charles Boycott ο οποίος παρά την ευγένεια, και το παρουσιαστικό του, (και το καλό του ντύσιμο ίσως), δέχθηκε ένα ηχηρό όχι, από τους καλλιεργητές του, που αρνήθηκαν οποιαδήποτε συνεργασία μαζί του.

Το Διεθνές δίκαιο, (για το οποίο θα ήταν χρήσιμο να αναφερθούμε κάποια στιγμή), εκφράζει το Μποϊκοτάζ ως μια μορφή ειρηνικής μορφής πίεσης, και θεωρητικά είναι νόμιμο, αλλά υπό προϋποθέσεις, (εν αντιθέσει με το εμπάργκο, στο οποίο ισχύει, καθαρά ο νόμος του δυνατού... βλέπε Γάζα).
Με το μποϊκοτάζ παρά την θεωρητική του νομιμότητα, έχει κάποιες επιπλοκές, αφού μπορεί να θεωρηθεί... αθέμιτος ανταγωνισμός.

Το σκεπτικό του νομοθέτη είναι ότι μπορεί κάποιοι κακόβουλοι να καλέσουν τον κόσμο σε μποϋκοτάζ, με όχι και τόσο νόμιμες προθέσεις. Στο νομοθέτη δίνω κάποιο δίκιο, αλλά παρόλαυτα η δικαστική εξουσία της Δημοκρατίας, μερικές φορές βλέπει τα πράγματα λίγο πιο “Γραβατωμένα”, οπότε όποιος θέλει να κάνει κάλεσμα για μποϊκοτάζ, καλό θα ήταν να έχει ως γκαβάτζα καμιά ακριβή γραβάτα για το δικαστήριο.

Θα σας δώσω ένα μικρό παράδειγμα. Εας πούμε ότι εγώ έχω πρόβλημα με μια χώρα, (π.χ. Με το Ισραήλ) λόγω ότι θεωρώ ότι αυτή η χώρα, παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εάν φανταστούμε ότι σας έδινα έναν αριθμό Barcode, που χαρακτηρίζει την προέλευση των προϊόντων από εκείνη την χώρα, και καλούσα για μποϊκοτάζ σε εκείνα τα προϊόντα, τότε μπορεί να υπήρχαν μερικές επιπλοκές.

1)Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αντισημιτισμός οπότε και Ρατσισμός, παρόλο που θα υπήρχαν και πολύ Εβραίοι όπως και Ισραηλινοί πολίτες που θα συμφωνούσαν μαζί μου, (Εξάλλου αυτοί είναι στην φυλακή με άλλες προφάσεις).

2)Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αθέμιτος ανταγωνισμός, οπότε η γενναία και άσπιλη Επιτροπή Ανταγωνισμού θα με καλούσε μια βόλτα, να μου δώσει την λυπητερή.

3)Θα μπορούσε να θεωρηθεί απλά παράνομη βάση νόμου. Αλήθεια έχετε διαβάσει την επισήμανση που γράφει πάνω στον λογαριασμό της ΔΕΗ σχετικά με την ΕΡΤ;

Ευτυχώς βέβαια που μιλάω θεωρητικά, και έτσι δεν παρανομώ για την προστασία αθώων παιδιών, και για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αλλά άμα εσείς θέλετε να ξεκινήσετε κάποιο μποϊκοτάζ, γράψτε στην μηχανή αναζήτησης (π.χ. μποϊκοτάζ στο Ισραήλ ή κάποια χώρα που ίσως θεωρείτε ότι σκοτώνει αθώα παιδάκια με βόμβες φωσφόρου), και εκτός από τις απαραίτητες πληροφορίες, θα μπορέσετε να βρήτε και τους λόγους για τους οποίους πρέπει να το κάνετε.

Η σημαντικότερη επιπλοκή λοιπόν είναι με τις εκκλήσεις. Οπότε φτάνουμε και στο Ρεζουμέ... το ρεζουμέ μου λοιπόν είναι αυτό που εγώ ονομάζω ευέλικτο Μποϊκοτάζ.

ΕΥΕΛΙΚΤΟ ΜΠΟΙΚΟΤΑΖ.
Ευέλικτο μποϊκοτάζ εννοώ ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί το μποϊκοτάζ που λειτουργεί αυτόματα σε κάθε σκεπτόμενο πολίτη, χωρίς της χαριτωμένες εκκλήσεις που συνήθως ξεκινούν τα μποϊκοτάζ, (πχ την τάδε ώρα τραβήξτε όλοι μαζί το καζανάκι, για να δημιουργηθεί ένα τσουνάμι που θα παρασύρει τον αμερικάνικο στόλο που περνάει από εκεί). Άμα όλοι έχουμε την απαραίτητη αγοραστική ευθύνη ίσος φτάσουμε στο σημείο να καταφέρουμε να μποικοτάρουμε και τους εργατοπατέρες, και εάν είμαστε τυχεροί ίσος φτάσουμε κάποια στιγμή σε μια καλύτερη δημοκρατική λειτουργία, αφού η κατανάλωση μας μερικές φορές είναι ποιο τρομακτική από την ψήφο μας.

Μερικές ιδέες:

1)Όταν απεργούμε, είναι άκρος λογικό να μην συμμετέχουμε και σε καταναλωτικές Δραστηριότητες, αφού έτσι φέρνουμε σε δύσκολή θέση αυτούς που θέλουν να απεργήσουν αλλά δεν μπορούν. Το να κατέβουμε σε μια απεργία, και μετά να πάμε σε κάποια ταβέρνα για να λαδώσουμε το αντεράκι μας δεν είναι απεργία, είναι άγραφη άδεια... οπότε σε διαδηλώσεις απεργίες, διαμαρτυρίες κτλ το μποϊκοτάζ ταιριάζει μούρλια.

2)Όταν βλέπουμε μια εκπομπή στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο, και η εκπομπή διανοηθεί να παραπληροφορήσει τους θεατές ή ακροατές της, τότε καλό είναι να περιμένουμε τις διαφημίσεις, σε εκείνη την περίπτωση οι διαφημίσεις τους είναι η χρυσή λίστα για μποϊκοτάζ, και μετά, μόλις ακριβώς τελειώνουν οι διαφημίσεις, απλά αλλάζουμε κανάλι ή σταθμό, ώστε να πιάσουν αργά η γρήγορα το νόημα.

3)Στην περίπτωση ανήθικων portals ή Blogs τότε πρέπει να έχουμε στο νου μας ένα πράγμα... οι κακόβουλοι συνήθως προσκυνούν μια σταθερή αξία, την επισκεψιμότητα. Από το να τρολάρετε και να του δώσετε κλικ, καλύτερο είναι, να του κάνετε μια παρατήρηση, ένα Flag, μια καταγγελία στο safeline.gr και να μην του ξαναδώσετε ποτέ ούτε ένα κλικ... αυτό θα τον πονέσει περισσότερο. Φυσικά εξίσου σημαντικό είναι το να υποστηρίζουμε και τις προσπάθειες πληροφόρησης που εκτιμούμε, είτε με βαθμολόγηση, είτε με το like του Facebook είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο θα μπορούσαμε να εκφράσουμε την συμπαράσταση μας.

Ελπίζω να σας προκάλεσα κάποιες σκέψεις πάνω στο ζήτημα.
Με εκτίμηση.
Χρήστος.
Φάντασμα των Εξαρχείων (ExarchiasGhost@gmail.com)
Για το:

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Ο Καθρέπτης της Ευρωπαικής Οικονομίας


Αγαπητοί μου αναγνώστες.
Ένα γνωμικό λέει ότι ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσεις τον εαυτό σου, είναι το να μελετήσεις τους άλλους. Μπορεί να συμβεί αυτό και με μια κοινωνία; Μα πάνω από όλα... μπορούμε να μελετήσουμε την οικονομική κρίση με αυτό τον τρόπο;

Αυτό το ερώτημα όπως φαίνεται απασχόλησε τον κο Άρη Χατζηστεφάνου, (του οποίου είμαι φανατικός ακροατής),όταν αποφάσισε να γράψει την νεκρολογία ενός Τίγρη, και πιο συγκεκριμένα του περίφημου Ιρλανδικού Τίγρη.

Επηρεασμένος και εγώ, αποφάσισα να το συνεχίσω το θέμα λίγο πιο μακρυά, και να προσπαθήσω να δω την σχέση Δυστυχίας και Χρήματος, μέσα στα όρια της σωτήριας για την ευαίσθητη οικονομία μας, Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αφού πιούμε λοιπόν το Τσαγάκι μας συζητώντας για την Ανεργία στην Μεγάλη Βρετανία. Θα αγοράσουμε μερικά όπλα για να μπορέσουμε, να τσιμπήσουμε και κανένα δανειάκι ως δώρο, και αφού αποκτήσουμε την Πιστωτική μας, θα κάνουμε και μια προσπάθεια να ξεπληρώσουμε.
Όλα αυτά νοερά βέβαια, προκειμένου να μπορέσουμε να κατανοήσουμε το πόσο νοερός κατά βάθος είναι ο θεσμός του χρήματος. Με την υπενθύμιση βέβαια ότι η ανθρώπινη δυστυχία δεν είναι καθόλου μα καθόλου νοερή.

Μια απλουστευμένη ανάλυση της Ευρωπαϊκής Οικονομίας.

Η Ευρωπαϊκή οικονομία, όπως και η παγκόσμια στηρίζεται σε 3 κολώνες, 3 γενναίους φύλακες του ένδοξου οικονομικού μας συστήματος, τις Τράπεζες, τις Πολυεθνικές, και την Παραοικονομία, (η οποία αναλαμβάνει τις λίγο πιο λεπτές υποθέσεις), και όλα αυτά υπό το πρίσμα... της πράσινης ανάπτυξης, και της ελεύθερης οικονομίας.

Τράπεζες: Το πιο φοβερό ανέκδοτο του καπιταλιστικού συστήματος. Εξίσου κουφό και παράλογο με την ιδέα, του να εμπορεύεσαι νομίσματα. Τα νομίσματα έχουν μερικά χαρακτηριστικά που τα κάνουν ακατάλληλα ως εμπορεύματα. Τα χρήματα πχ έχουν συγκεκριμένη αξία, η οποία είναι ονομαστική, δεν φυτρώνουν σε δέντρα, και πάνω από όλα δεν τρώγονται.
Παρόλαυτα χρησιμοποιούνται ως εμπορεύματα, και ο έμπορος που τα πουλάει(;), δεν είναι άλλος, από τις πολύτιμες για την ευαίσθητη οικονομία μας Τράπεζες.
Όπως θα προσέξατε ανάφερα παραπάνω ότι έχουν συγκεκριμένη αξία. Εννοείται ότι γνωρίζω τον πληθωρισμό, άλλα δεν ξέρω άμα κάποιος από εσάς δοκίμασε να πουλήσει δεκάευρο για 11 Ευρώ, (κάτι μου λέει ότι δεν θα είχε και πολύ επιτυχία).
Αυτό που δημιούργησε τις τράπεζες,ήταν η αναγκαιότητα, ο έχων κέρδος να εξασφαλίσει μεγαλύτερο, και όπως είναι λογικό, το οικονομικό σύστημα της Ενωμένης Ευρώπης και του Ενωμένου Πλανήτη, δεν θα μπορούσε να αγνοήσει το ιερό καθήκον της διαφύλαξης του κέρδους.
Στο εμπόριο, για να μπορέσουμε να βγάλουμε κέρδος πρέπει να πουλήσουμε ποιο ακριβά αυτό που αγοράζουμε, έτσι και η τράπεζες έχουν την δυνατότητα να αυξάνουν την αξία του εμπορεύματος (χρήματος) με τον δανεισμό, και φυσικά τον τόκο, καλό δεν ακούγετε; Και όμως... υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι. Όταν αυξάνεις συνεχώς με τόκους και επιτόκια, άμα το παρακάνεις, τότε, το χρέος ξεπερνάει το υπαρκτό κεφάλαιο της αγοράς.
Η συνέπεια αυτού του φαινομένου, που δεν πρόκειται να συμβεί στο μέλλον, άλλα έχει συμβεί εδώ και πολλά πολλά χρόνια, είναι ότι και να θελήσουν οι δανειολήπτες κάποια στιγμή να ξεχρεώσουν τα χρέη τους, δεν θα μπορέσουν γιατί το παγκόσμιο χρέος είναι δεκαπλάσιο, του παγκόσμιου κεφαλαίου. Μια άλλη ωραία λεπτομέρεια είναι ότι οι Τράπεζες, εν όψη οικονομικής κρίσης, ζήτησαν ενισχύσεις, για να μην ξεμείνουν απο ρευστότητα, οπότε έχουμε την εξής αστεία εικόνα. Τα κράτη όταν έχουν πρόβλημα δανείζονται από τις τράπεζες, οι Τράπεζες πάλι όταν έχουν πρόβλημα δανείζονται από το Κράτος.
Το κράτος αντί για τόκους εισπράττει μερίδιο από τα κέρδη, αφού πάγια τακτική του κράτους στις ενισχύσεις να αγοράζει μερίδιο. Οι Τράπεζες όμως όταν δανείζουν στο Κράτος εισπράττουν τόκους. Έτσι το Κράτος σε πολλές των περιπτώσεων βγαίνει χαμένο, ενώ η Τράπεζα δεν βγαίνει ποτέ χαμένη. Αλλά φυσικά το Κράτος δεν φοβάται τις ζημίες αφού πάντα θα έχει την επιλογή της είσπραξης νέων φόρων. Έτσι πάντα θα υπάρχει πάντα ο φαύλος κύκλος του συνεχή δανεισμού με τις συνέπειες του φόρου και του τόκου, στις πλάτες μας, αλλά αφού έτσι επιβιώνει το οικονομικό μας σύστημα, εμείς γιατί να διαφωνίσουμε;

Εταιρίες: Ενώ οι Τράπεζες ασχολούνται με το μέσο ανταλλαγής, για το αντίκρυσμα του χρήματος την σκυτάλη αναλαμβάνουν οι Εταιρίες, και ποιο συγκεκριμένα οι Πολυεθνικές. Ποιο συγκεκριμένα οι Εταιρίες είναι αυτές που θα αναλάβουν την αγορά των οικονομικών αγαθών, και θα φροντίσουν φυσικά για την αύξηση της αξίας τους με σκοπό το κέρδος. Πιο συγκεκριμένα ο κανόνας της αγοράς περιλαμβάνει 2 κανόνες για την σωστή λειτουργία της αγοράς.
1)Την χρυσή αντίστροφη αναλογία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.
2)Το ανταγωνισμό για την διατήρηση των τιμών και της ποιότητας σε καλά επίπεδα.
Οπότε πριν πιάσουμε τον πληθωρισμό ας μιλήσουμε και λίγο για Καρτέλ. Για να κατανοήσουμε καλύτερα τι εστί καρτέλ, θα χρειαστεί να πιούμε ένα τσαγάκι, και να δώσουμε ένα παράδειγμα ενός πολύ “Fair Trade” μονοπωλίου. Θα σας έδινα κανένα παράδειγμα για Καρτέλ Γάλακτος, αλλά θα προτιμήσω να δώσω ένα ποιο ζουμερό παράδειγμα, έτσι για να ξεφεύγουμε και λίγο από τα καθιερωμένα. Ας Φανταστούμε μια εταιρία, που μαζί με 2-3 ακόμα Εταιρίες πχ ελέγχει (θεωρητικά μιλώντας πάντα) το 80% της παραγωγής καφέ και τσαγιού παγκοσμίως, εάν συνέβαινε αυτό τότε θα είχαμε λογικά ένα άτυπο Καρτέλ, αλλά και ένα σιγουρότατο παράδειγμα, το τι σημαίνει πολυεθνική. Φυσικά ο έλεγχος μεγάλου μεριδίου της αγοράς δεν αποτελεί από μόνος του Καρτέλ, αλλά όσο να είναι, είναι κομματάκι προκλητικό. Ο τρόπος που θα χειριστεί η Εταιρία, (ή η σύμπραξη εταιριών) το μερίδιο αυτό της αγοράς καθορίζει, συνήθως το ήθος της και κατά πόσο καταπατά το νομικό πλαίσιο περί ανταγωνισμού. Αφού μιλάμε και για Ευρωπαϊκή οικονομία θα ήθελα να σας ενημερώσω, ότι Ευρωπαϊκές χώρες έχουν διορισμένες Επιτροπές Ανταγωνισμού, και φυσικά και η Ελλάδα διαθέτει την Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού. Επιτροπή Ανταγωνισμού ονομάζουμε μια ανεξάρτητη αρχή, (Ανεξάρτητη σημαίνει πάρα μα πάρα πολύ δυνατή, που ακόμα και ο Υπουργός Ανάπτυξης να δυσκολεύεται να τα βάλει μαζί της), και με στόχο της, τις μεγάλες εταιρίες (ογκόλιθους) που όπως είναι λογικό δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει το Υπουργείο Ανάπτυξης.
Για να επανέλθουμε, υπάρχουν 2 τρόποι να καταπατήσει κάποιος τους Νόμους περί ανταγωνισμού:
1)Εάν η υποθετική αυτή Εταιρία εκμεταλλευόταν την θέση της στην αγορά για να πνίξει τους Ανταγωνιστές, (προκλητικές τιμές, Εμπάργκο κτλ) ή κερδοσκοπούσε ως μονοπώλιο εις βάρος των καταναλωτών, τότε θα περνούσε σε αυτό που ονομάζουμε σε κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης.
2)Εάν όμως αυτή η Εταιρία έκανε σύμπραξη με τις αντίστοιχης δύναμης εταιρίες, για τους ίδιους λόγους... τότε θα σχημάτιζε Καρτέλ.
Και όταν υπάρχει καρτέλ πιάνει δουλειά η επιτροπή ανταγωνισμού πιάνει δουλειά. Εάν όμως για κάποιο λόγω η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν έκανε σωστά την δουλειά της, τότε θα υπήρχαν συνέπειες...

Ουσιαστικά οι Ανταγωνιστές θα καταστρέφονταν και αυτό θα δημιουργούσε λουκέτα, και ανεργία. Και φυσικά αυτός που μονοπωλεί ένα προϊόν, μπορεί
να παίζει με την ποιότητα και την τιμή εις βάρος των καταναλωτών. Ευτυχώς βέβαια που μας προστατεύει η επιτροπή Ανταγωνισμού...

Παραοικονομία: ονομάζουμε την παράνομη κερδοφορία, από φοροδιαφυγή μέχρι και οργανωμένο έγκλημα (Μαφία). Οι δραστηριότητες της παραοικονομίας που στηρίζουν το Οικονομικό σύστημα είναι πολλές και διάφορες. Μαύρη αγορά που εμπορεύεται από όπλα και ναρκωτικά μέχρι ανθρώπινες Ψυχές. Παρακρατικοί Βραχίονες, που φροντίζουν όσα δεν μπορούν να κανονίσουν οι Εταιρίες με τα νόμιμα μέσα, και Τράπεζες όπως και άλλα ευγενή ιδρύματα που κανονίζουν την μπουγάδα (το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος).


Τον τελευταίο καιρό έχουμε μια τάση να συζητάμε για την Ελλάδα και για το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο έχει εισέλθει. Πολιτικοί αναλυτές και οικονομολόγοι μιλάνε γι αυτό, και εμείς κοιτάμε τρομαγμένοι την Οθόνη. Μας λένε για επιτροπές, δείκτες, Ελλείμματα, Ομόλογα, και επιθέσεις κερδοσκόπων, νοιώθουμε το βάρος της ευθύνης να μας βαραίνει...
Για να διώξω λοιπόν από πάνω σας το βάρος αυτό, θα προσπαθήσω να σας δώσω μια εικόνα της υπόλοιπης Ευρώπης, για να δούμε πόσο σημαντικό πρόβλημα είμαστε στην ΕΕ.

Την στιγμή που οι Έλληνες βιομήχανοι προετοιμάζουν το έδαφος για να υποδεχτούμε την εθνική ομοψυχία μιας οικονομικής κρίσης, οι Γερμανοί ομόλογοι τους προσπαθούν να εξηγήσουν για ποιο λόγο βιάστηκαν να μειώσουν τις αποδοχές των εργαζομένων. Οι Γερμανοί αποφασίσανε να γίνουν λίγο πιο μετρημένοι στα έξοδα τους, και με αυτό τον τρόπο, ελαττώθηκε η λυτρωτική ροή χρήματος που τρέφει την Ευρώπη. Την ίδια στιγμή που οι Πορτογάλοι, εν καιρό οικονομικής κρίση καταφέρανε να διδάξουν πως λειτουργεί μια δημοκρατία, και οι Υπουργοί οικονομίας, με την σειρά τους προσπαθούν να εξηγήσουν για ποιο λόγο βιάστηκαν να δώσουν τόσα λεφτά στις τράπεζες. Οι Ιρλανδοί αυτή την στιγμή είναι ακόμα απασχολημένοι με την κηδεία της Ιρλανδικής Τίγρης που μας άφησε χρόνια, ενώ οι Άγγλοι βαλθήκανε να μας πείσουν ότι ακόμα μια φορά είχαν δίκιο, και σώθηκαν από την ανεργία. Οι Ιταλοί κατανοούν τι ψήφισαν και περιμένουν τα χειρότερα, ενώ οι Γάλλοι εξηγούν στους υπολοίπους ότι πάντα υπάρχουν και χειρότερα, και φυσικά όλοι μαζί αρχίσανε να μιλάνε, για τρομοκράτες και υπερπαράνομους λαθρομετανάστες, σαν αυτά που συζητιόντουσαν το 1935 στην Γερμανία του μεσοπολέμου.... οι Τράπεζες σταμάτησαν να διαφημίζουν τα κέρδη τους. Και οι κερδοσκόποι τραγουδάνε...




Ευτυχώς βέβαια που απεργήσαμε... και μετά πήγαμε σε Ταβερνάκια για μάσα ως συμπαράσταση στους... Απεργούς Σερβιτόρους.
Με εκτίμηση.
Χρήστος Άλμ.

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

My Immortal...

Λίγα είναι αυτά που μπορούν να μου προσφέρουν λίγο γαλήνη. Ο Πρωινός αέρας είναι μέσα στην λίστα, Δεν θεωρώ τίποτα πιο γαλήνιο, από την δροσιά μαζί με τις πρώτες αχτίδες φωτός.
Εξίσου λίγα είναι και τα τραγούδια, που θα μπορούσαν να μου προσφέρουν καταφύγιο για μερικά λεπτά.
Δεν φταίει κανένας γι αυτό, και δικές μου επιλογές με κινούν, απλά... υπάρχουν στιγμές που βιάζομαι.
Που να εξηγώ... απολαύστε το τραγούδι.

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

To Foreign Press φεύγει, το Insider έρχεται - 25 Φεβρουαρίου








Μετά από δυο και πλέον χρόνια παρουσίας στο διαδίκτυο ήρθε η ώρα για το «Foreign Press» να αλλάξει. Την Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου μετατρέπεται σε «The Insider», www.theinsider.gr



Όταν ξεκινήσαμε, τον Δεκέμβριο του 2007, δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε ότι το Foreign Press θα είχε τέτοια απήχηση. Εγκαταλείπει τον χώρο του στο blogger, έχοντας αναρριχηθεί στην πρώτη δεκάδα των μεγαλύτερων και δημοφιλέστερων blogs στην Ελλάδα.



Τώρα βέβαια δεν είναι η ώρα για απολογισμούς, καθώς η προσπάθεια για έγκυρη, άμεση και αδέσμευτη ενημέρωση, χωρίς κραυγές και προκαταλήψεις, θα συνεχισθεί στο νέο μας portal The Insider.  (Την Πέμπτη θα υπάρξει αυτόματη μεταφορά του Foreign Press στην νέα διεύθυνση.)



Το ερώτημα είναι εύλογο: Ακόμη ένα ενημερωτικό portal; Τι παραπάνω έχει να προσθέσει σε μια μικρή αγορά σαν την Ελληνική που έχει κατακλυσθεί τελευταία από δεκάδες νέα ενημερωτικά sites;



Σε μια εποχή καθολικής σχεδόν ανυποληψίας και αμφισβήτησης των ελληνικών ΜΜΕ, πιστεύουμε ότι μπορούμε να προσθέσουμε κάτι διαφορετικό.



Είμαστε μια ομάδα έμπειρων δημοσιογράφων που προέρχονται από μακρόχρονη προϋπηρεσία στο BBC και την «θρυλική» Ελληνική υπηρεσία του BBC. Του  παγκόσμιου δημοσιογραφικού οργανισμού δηλαδή, που ταυτίσθηκε με όλες τις μεγάλες ιστορικές στιγμές των τελευταίων 60 χρόνων στην Ελλάδα και τον κόσμο και το όνομα του  ταυτίσθηκε με το κύρος και την εγκυρότητα των ειδήσεων.



Έτσι και τώρα, το «The Insider»  διαθέτει ένα μεγάλο δίκτυο ανταποκριτών σε όλα τα «θερμά» σημεία του πλανήτη (Αφγανιστάν, Μέση Ανατολή, Βαλκάνια,Τουρκία). Με το νέο portal θα συνεργασθούν κορυφαίοι πολιτικοί αναλυτές από την Ελλάδα και τον κόσμο.



 Εξασφαλίσαμε επίσης την στήριξη σπουδαίων bloggers που έχουν αφήσει το στίγμα τους στη ελληνική μπλογκόσφαιρα.



Τέλος, όπως θα διαπιστώσετε και εσείς, ο σχεδιασμός του Portal είναι μοναδικός και ριζοσπαστικός για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς δίνει την δυνατότητα στον αναγνώστη να διαμορφώνει την σελίδα όπως επιθυμεί ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του.



Σε τελική ανάλυση όμως, το εγχείρημα θα κριθεί σε βάθος χρόνου.

Μείνετε μαζί μας. Μια νέα συναρπαστική περιπέτεια ενημέρωσης ξεκινάει.








Πηγή μου: Foreign Press.

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

MME2 Το party, το Τρωκτικό... και ο άγνωστοςΧ.

Ήχησαν τα τύμπανα του πολέμου λοιπόν, και οι γενναίοι πολεμιστές αποφασίσανε να πουν όλη την αλήθεια ο ένας για τον άλλο, και τα Blogs επιτέλους με πρωτεργάτη το γενναίο Τρωκτικό, θα πολεμήσουν τους κρατικοδίαιτους Δημοσιογράφους. Βέβαια σε αυτό το σημείο για να πω την αμαρτία μου, αναφέροντας το Τρωκτικό, δεν ξέρω κατά πόσο μιλάμε για blog, αλλά αυτό είμαι σίγουρος ότι θα το μάθουμε στην πορεία.
Προς το παρόν πολύ φοβάμαι ότι θα είμαστε κομματάκι απασχολημένοι, αφού έχουμε να ακούσουμε τις αλήθειες του γενναίου αυτού Blogger που φυσικά αγωνίζεται για τα δικαιώματα μας, και πάνω από όλα για την αλήθεια.

Μέσα σε αυτήν την γιορτή της αλήθειας, ζηλεύοντας την ανιδιοτέλεια αυτών των πολεμιστών, θα προσπαθήσω και εγώ να τσιμπήσω μερικές αλήθειες, αλλά φυσικά ας δούμε τι αλήθειες θα ακουστούν, και τι αλήθειες μπορούμε να ψαρέψουμε.

Οι καλεσμένοι μας σε αυτή την γιορτή της αλήθειας είναι 3. Ο Τρωκτικός (ή νομίζω ότι το “οι Τρωκτικοί” ακούγετε καλύτερα στο αφτί), ο κος Τριανταφυλλόπουλος, (γνωστός και ως Ζούγκλας από το ομώνυμο portal) και ο μυστηριώδης άγνωστος Χ (ο οποίος θα μας μάθει μερικά πραγματάκια πως επενδύουμε στον διάλογο, και θα αναγκαστεί να αποχωρήσει από αυτήν την γιορτή της αλήθειας αφού η πρόσκληση του στο party θα μπορούσε να θεωρηθεί... ατυχής). Σίγουρα υπάρχουν και άλλοι καλεσμένοι, αλλά οι κύριοι είναι οι επίσημοι καλεσμένοι της Γιορτής, και όσο να είναι θα πρέπει να γίνουν οι συστάσεις:

Τρωκτικό: Το ονομάζουμε έτσι από το ομώνυμο Blog www.troktiko.blogspot.com και όπως φαντάζομαι θα σας έχει τραβήξει αρκετές φορές την προσοχή. Εμένα πάντως μου την έχει τραβήξει την προσοχή και θα σας εξηγήσω το γιατί.
Το τρωκτικό είναι ένα δίστηλο Blog που δεν δέχεται σχόλια, και με ένα στυλ... κομματάκι pop θα έλεγα. Λέγοντας pop δεν εννοώ ότι τραγουδάει, αλλά ότι είναι popular, δηλαδή λαϊκής κατανάλωσης, (ή αλλιώς μοδάτο).
Η θεματολογία του αρχικά αποτελείτε από 3 βασικά θέματα:
1)Τα γενικού ενδιαφέροντος: (κουτσομπολιά, Αθλητικά, και ότι μπορεί να αποτελέσει γενικότερα άρτο και θέαμα...)
2)Τις καταγγελίες: λόγω ότι είναι ένα δημοφιλές Blog... έχει την ευχέρεια να μαζεύει καταγγελίες που φυσικά τις αξιοποιεί για να γίνετε η φωνή του Λαού.
3)Τα Ρεπορτάζ: Τα ρεπορτάζ είναι το ζουμί, αφού μια καλύτερη μελέτη των ρεπορτάζ αυτών μπορεί ίσως να προδώσει μερικά πραγματάκια παραπάνω για το γενναίο αυτό Blog. Πρώτα βέβαια θα πρέπει να μελετήσουμε την Τεχνική του...

Ερώτημα 1: Πως Εξασφαλίζει την επισκεψιμότητα του, το τρωκτικό;

Σίγουρα αυτό το ερώτημα έχει απασχολήσει πολλούς ενδυνάμει τρωκτικούς που περιμένουν το σύνθημα, από τον ένδοξο λαό, για να τον εκπροσωπήσουν... να γίνουν διάσημοι... να αποκτήσουν επιρροή και χρήμα... ο κόσμος να τους θαυμάζει... (και να βρουν και καμιά γυναίκα). Καλά νέα φίλοι μου. Τις Τεχνικές αυτές θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε εδώ.
1)μάζευε και ας είναι και ρόγες: Αυτή η τεχνική είναι δοκιμασμένη και αποδίδει καρπούς. Ουσιαστικά έχει να κάνει με τις συνεχείς δημοσιεύσεις.
Αναδημοσιεύσεις ή μη δεν έχει σημασία... αυτό που έχει σημασία είναι να είναι πολλές... πάρα πολλές. Εκεί ακριβώς στηρίζω και την θεωρεία μου, ότι δεν μιλάμε για τον Τρωκτικό, αλλά για τους Τρωκτικούς. Το Τρωκτικό είναι ένα blog που επι 24ώρου βάσεως βγάζει συνεχώς αναρτήσεις. Αυτό μπορείτε να το δοκιμάσετε μόνοι σας, κάτι μου λέει ότι θα κάνετε μια τρύπα στο νερό.
Αυτό που χρειάζεται είναι μια ομάδα, και μια ομάδα πειθαρχημένη. Τουλάχιστον εγώ δεν έχω δει και πολλές ομάδες Blogger τόσο πειθαρχημένες. Προσωπικά τουλάχιστον αναγνωρίζω ότι ένα είναι το μόνο καλό μέσο πειθαρχίας... το χρήμα, (να σας θυμήσω ότι το Τρωκτικό δεν ειναι Κρατικοδίαιτο, και δεν βάζει διαφημίσεις). Οπότε εδώ σταματάω και σας αφήνω να σκεφτείτε τις παραπάνω σκέψεις μου... και ότι ανακαλύψετε, μην διστάσετε να το πείτε και σε εμένα οκ;

2)Σε ποιαν ανήκει αυτό το κορμί: Αυτά είναι κάτι διασκεδαστικά κολπάκια που εφαρμόζονται συχνά εντός του Τρωκτικού. Βγάζουμε την φωτογραφία μιας ημίγυμνης Τραγουδιάρας ή μοντέλας, και αναφέρουμε ότι μπλέχτηκε στο τάδε σκάνδαλο... αλλά η φάτσα της είναι καλυμμένη, και το όνομα της δεν φαίνεται. Οπότε αναγκαστικά κάνεις κλικ, και έτσι... και την περιέργεια σου χορταίνεις... και το ματάκι τρώει καλά... αλλά και το Τρωκτικό αποκτάει ακόμα ένα κλικ.

3)Η Τεχνική ΓΑΠ-Κανένα κλικ δεν πάει χαμένο: Ακόμα μια δοκιμασμένη Τεχνική του Τρωκτικού που αυτή την φορά αφορά την αναδημοσίευση. Υπάρχει ο άγραφος κανόνας μεταξύ χρηστών διαδικτύου, ότι όταν κάνουμε αναδημοσίευση αναφέρουμε και πηγή. Το κάνει αυτό και το Τρωκτικό, αλλά δυστυχώς ξεχνάει μια σημαντική λεπτομέρεια. Οι περισσότεροι, όταν βάζουμε ένα σύνδεσμο, τον φοντάρουμε, και κάνουμε κλικ στο κουμπάκι σύνδεσμος, για να βάλουμε και την διεύθυνση παραπομπής, γιατί ο Blogger ως γνωστόν δεν το κάνει αυτόματα. Αυτήν την λεπτομέρεια λοιπόν το Τρωκτικό δεν την κάνει. Λογικά το κάνει αυτό για έναν από τους 3 λόγους που θα αναφέρω παρακάτω:

3.1Το ξεχνάει...
3.2Δεν ξέρει πως να το κάνει.
3.3Το κάνει Επίτηδες.

Δεν ξέρω γιατί το κάνει, αλλά για όποιον λόγο και να το κάνει, εγώ μπορώ ελεύθερα να συνεχίσω στα οφέλη αυτής της Τακτικής. Όταν κάνεις μια αναδημοσίευση, και δεν ενεργοποιείς το σύνδεσμο στην πηγή, τότε αναγκαστικά ή όποια αναδημοσίευση ή παραπομπή του κειμένου οδηγεί σε εσένα, γιατί όσο καθαρογραμμένη και εάν την έχεις την πηγή, δύσκολα ένας συνάδελφος θα μπει στην διαδικασία να ψάχνει την αρχική ανάρτηση, οπότε, ο συνάδελφος Blogger γράφει απλά από που αναδημοσιεύει, και εσύ κάνεις ελεημοσύνη με ξένα κόλλυβα, κερδίζοντας περισσότερα κλίκς από ότι αξίζεις.

Ερώτημα 2: Πως απόκτησε την Αρχική του Δύναμη το τρωκτικό;

Και αυτό είναι μια καλή Ερώτηση, για την οποία δυστυχώς ακόμα δεν έχω κάποια συγκεκριμένη απάντηση. Η απαρχές και η ιστορία του Τρωκτικού είναι καλά κρυμμένη πίσω από τις απόρρητες του πληροφορίες, και τις άπειρες αναρτήσεις, άλλα παρολάυτα βάση του τι έχουμε θα προσπαθήσουμε να δούμε πως απόκτησε την αρχική του δύναμη το τρωκτικό. Το να έλεγα ότι μέσα στις επιλογές είναι ότι είναι και το ότι ήταν έγκυρος, έντιμος, και δουλευταράς, κερδίζοντας την αγάπη του κόσμου, θα πρόσβαλε την νοημοσύνη όσων διαβάζουν αυτό το κείμενο. Ακόμα και εάν έχει αυτά τα προσόντα είναι ένα Blog που φτιάχτηκε με ένα στόχο... την επιρροή. Οπότε ένα τέτοιο Blog, είχε την ανάγκη να πάρει σύντομα κυρίαρχη θέση. Οπότε σκεπτόμενοι εκ του πονηρού, ορίζουμε τα παρακάτω σενάρια ως ποιο πιθανά:

Μέθοδος πρώτη: Κράτα με να σε κρατώ να ανεβούμε στο βουνό.
Είμαστε λοιπόν 4 φιλαράκια, και διαθέτει ο καθένας από ένα Blog δευτέρας επισκεψιμότητας. Και θέλουμε να φτιάξουμε ένα blog πρώτης (μεγαλύτερης) επισκεψιμότητας... τι κάνουμε;
βάση αυτής της μεθόδου, απλά εμείς οι 4 που φτιάξαμε το Blog αρχίζουμε να διαλάλουμε ότι “πω πω τι φοβερό, και επαναστατικό blog ανακαλύψαμε!(βάζουμε και μερικά θαυμαστικά παραπάνω, πατάμε και το Caps lock και είμαστε κύριοι). Φυσικά η δόξα μας δεν σταματάει εκεί. Εν αρχή φτιάχνουμε μερικούς κλώνους να συμφωνούν μαζί μας, και εν συνεχεία ορμάμε σε φορουμς διαλαλώντας μέχρι αηδίας... μπορούμε κάλλιστα να φτιάξουμε και group στο Facebook, με κεντρικό σύνθημα (Δεν είμαστε εμείς οι συντελεστές του τάδε...εμείς είμαστε οι fan του που έχουμε συγκλονιστεί από την φοβερή δουλειά που κάνει).

Μέθοδος δεύτερη: Γεννοβολάμε αναγνώστες (κάποιους καλούς αναγνώστες)
Η τεχνική αυτή έχει να κάνει, με την δημιουργία, λαϊκού ερείσματος εκεί που δεν υπάρχει. Καταρχήν κλείνουμε τα σχόλια, (μην τυχόν και αποκαλυφθεί ως άνθραξ... ο θησαυρός) και αρχίζουμε να στέλνουμε γράμματα στον εαυτό μας.
Άκρος αποδοτική μέθοδος, ιδίως όταν πρόκειται για σπόντες, (κάποιοι καλοί αναγνώστες μας...)

Μέθοδος Τρίτη:Τα χαρούμενα Botάκια.
Καλά όλα αυτά άλλα πρέπει να συμφωνούν και στατιστικά... θέλετε να το συνεχίσω; Νομίζω ότι αυτή την μέθοδο λίγο πολύ την ξέρουμε όλοι.

Αυτά απο εμένα για σήμερα. Αύριο θα γνωρίσουμε τον δέυτερο δύδιμο πύργο, προτού περάσουμε τελικά στον άγνωστο Χ και ξεκινήσει επιτέλους η Γιορτή της αλήθειας.
Τώρα που γνωρίσαμε καλύτερα τον πρώτο μας καλεσμένο, θα ήταν μια άκρως διασκεδαστική εξελιξή άυριο να γεμίσουμε παρόμοια Επαναστατικά και λογοκριμένα Blogs
Με εκτίμηση.
Χρήστος Άλμ
Για το Εξάρχεια Press.

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2010

MME Ταξίδι στον μαγικό κόσμο της ρεμούλας.

Αγαπητοί αναγνώστες (και φίλοι φυσικά).
Έχετε αναρωτηθεί καμιά φορά, μήπως τα γεγονότα, και τις ειδήσεις σας τα παρουσιάζουν κάπως επιφανειακά; Δεν σας δίνουν την εικόνα ότι πάνω στην επιφάνεια όλα είναι απλά, (αρκεί μονάχα να πιστέψουμε ότι λέει η τηλεόραση), ενώ το βάθος είναι λίγο ποιο μπερδεγουέι;
Δεν ψήνεστε κομματάκι, να ρίξετε μια κλεφτή μια ματιά πίσω από την κουρτίνα; Δεν θέλετε να μπεί μια τάξη σε αυτήν την Επιφανειακή Υπερπληροφόριση, και να βάλουμε και εμείς τα καημένα σε τάξη τις σκέψεις και τον θυμό μας;
Επειδή αυτόν το καιρό, η αστρολόγος μου μου πρότεινε να ασχοληθώ με βαθιά θέματα, αποφάσισα να βάλω λοιπόν τις σκέψεις μου σε μια τάξη, και να ξεκινήσω ένα μικρό ταξιδάκι στον μαγικό κόσμο της Ρεμούλας.
Θα μιλήσουμε λοιπόν για Δημοσιογράφους που νομίζουν οτί διαβάζουν Blog για Blog νομίζουν ότι διαβάζουν Δημοσιογράφους, και για αόρατες Δημοσιέυσεις σε ξένα πρακτορία ειδήσεων.
Και όλα αυτά με ένα μαγευτικό ταξίδι, στην Ταράτσα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, (για να τραβήξουμε καμιά φωτογραφία βρε αδερφέ), και από άλλα μαγευτικά δημόσια κτήρια που ενδεικνύονται για καλές και ζουμερές φωτογραφήσεις.
Θα χλωμιάσουμε στην οθόνη, θα δείξουμε φωτομοντέλα, θα μιλήσουμε για κατσίκια, θα λάβουμε γράμματα από καλούς μας αναγνώστες, και επειδή ήμασταν καλά παιδιά, θα αγοράσουμε και μερικά πραγματάκια και θα ξεχάσουμε να πληρώσουμε.
Αλλά το ταξίδι μας δεν σταματάει εκεί, αφού σε αυτά τα 90 ταπεινά σκανδαλάκια που θα αναλύσουμε, θα αποκτήσουμε και μαγικές ικανότητες. Θα διαβάσουμε το μέλλον, θα πάρουμε συνέντευξη από τον άγνωστο στρατιώτη. Θα απαντήσουμε σε Γκάλοπ, και θα βοηθήσουμε και την Παλαιστίνη... και αφού θα είμαστε εκεί, θα ανακαλύψουμε και έννοια του μονόπλευρου κύκλου βίας, και όλα αυτά μέσα από ένα ισραηλινό ξενοδοχείο.
Θα πληρωθούμε καλά, αλλά θα λάβουμε και ειδική αποζημίωση, και αφού θα έχουμε πληρώθει, θα πρέπει να το ξεπληρώσουμε, φτιάχνοντας μερικούς δρόμους και μερικά αναψυκτήρια, (με ινδική κουζίνα), μέσα από δάση, προστατευόμενους βιότοπους, αλλά και αρχαιολογικούς χώρους, και εάν τυχόν δεν μετακινηθούν οι λίμνες στο πλευρό μας θα έχουμε και την πυρομανή, βιονική Γιαγιά, και τον στρατηγό άνεμο. Με τόσο δυνατούς συμμάχους όπως είναι λογικό, θα πρέπει να διώξουμε τους γιαλαντζί ήρωες από το πεδίο της μάχης... και έτσι θα συλλάβουμε πιλότους για ξεχασμένες κλήσεις, θα στείλουμε ΜΑΤ να προστατέψουν τους πυροσβέστες, και θα αρνηθούμε τα σαμποτάρισμένα αεροπλάνα, που δεν μπορούν να συγκριθούν με τα δικά μας υπερσύγχρονα μέσα, μιας ακριβοπληρωμένης πυροσβεστικής.
Η δουλειά μας όμως δεν σταματάει εκεί. Θα χρειάστει να ανακυκλώσουμε, χωρίς να ξοδέψουμε ρεύμα, θα χρειαστεί να κάνουμε βιολογικό καθαρισμό χωρίς να ξοδέψουμε νερό, να φυτέψουμε μερικά αιωνόβια δέντρα πάνω από υπόγεια parking και φυσικά όλα αυτά με Θεμέλια ατσάλινα της καλύτερης ποιότητας.
Αλλά προσοχή, θα χρειαστεί να τρομάξουμε, οπότε θα χρειαστεί να αγοράσουμε όπλα, και να προσλάβουμε αστυφύλακες, (και μερικούς αγροφύλακες). Θα χρειαστεί να στρώσουμε χαρακτήρα με λίγο ξύλο και λίγο βιτριόλι, θα κάνουμε Clubbing στο Club Cluva, με χειροπέδες χημείες και όλα τα απαραίτητα για μια καυτή νύχτα, και θα αναθεωρήσουμε τελείως την άποψή μας για το τι μάρκα Γραβάτα φοράει ο Νόμος, και το τι εστί γρατζουνιά την σήμερον ημέρα, και εάν είμαστε και καλά παιδιά, θα μας στείλουν και ένα εξώδικο ως Ευχαριστώ.
Η Καινοτομία, σε αυτό ταξιδάκι, θα είναι ότι αντί να μελετήσουμε τα σκάνδαλα, θα μελετήσουμε της φωνές που μας εκπροσώπησαν, και εάν είμαστε τυχεροί, ίσος μάθουμε κάτι από αυτά που παρέλειψαν να αναφέρουν.
Με άλλα λόγια αντί να ρωτήσουμε τα ΜΜΕ για να μας ενημερώσουν για τα σκάνδαλα, θα ρωτήσουμε τα σκάνδαλα να μας ενημερώσουν για τα ΜΜΕ.
Ψήνεστε;
Με εκτίμηση.
Χρήστος Άλμ
Υ.Γ. Επειδή το ταξίδι είναι βαρετό εάν είσαι μόνος, και δυο μυαλά σκέφτονται καλύτερα από ένα, η παρέα σας θα μου είναι κάτι παραπάνω από Ευπρόσδεκτη, όποτε περιμένω συμβουλές και προτάσεις, και φυσικά την υποστήριξη σας.

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2010

Ανθρώπινα Δικαιώματα: Γεννηθήκαμε Ελεύθεροι και Ίσοι

Αναδημοσιέυω από το Χαμομηλάκι την πιο λιτή, την πιο όμορφη, και ποιο σημαντική ανάρτηση που χρειάστηκε να αναδημοσιέυσω μέχρι σήμερα:


Άρθρο 1 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Γεννηθήκαμε όλοι ελεύθεροι. Όλοι έχουμε τις δικές μας σκέψεις και ιδέες. Θα πρέπει όλοι να αντιμετωπιζόμαστε με τον ίδιο τρόπο.





Article 1 of the Universal Declaration of Human Rights
All human beings are born free and equal in dignity and rights.They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in a spirit of brotherhood.

http://www.youthforhumanrights.org/index.htm

[Αρχειο]Νυχτερινά χαμπέρια#26-Πρωινή Πόλη




Έχει βγάλει ψύχρα απόψε, και φυσάει ένα αέρας που θαρρείς πως κάποια στιγμή θα σε παρασύρει… μα δεν με πειράζει. Ίσα, ίσα που θα μπορούσα να πω ότι μου αρέσει.
Τρίτη πρωί… το ρολόι μου δείχνει 07:20 καθώς περπατάω βαριεστημένα προς εύρεση καφέ. Όλοι τρέχουν, τρέχουν να προλάβουν τις δουλειές τους, μα εγώ περπατάω ατάραχος, με το κάθε μου βήμα ποιο αργό από το προηγούμενο. Στην Τσιμησκή γίνετε χαμός, αδυνατώ να κατανοήσω που θα βρουν χώρο να παρκάρουν τόσα αυτοκίνητα, αλλά δεν με νοιάζει… εγώ δεν έχω αυτοκίνητο, και θέλω να πιω καφέ. Κάτι που δεν έχουν προσέξει αρκετοί είναι ότι αυτές οι ώρες είναι η κατάλληλες για να χαζεύεις βιτρίνες, χωρίς να σε κοιτάνε σαν μπισκοτολούκουμο οι μαγαζάτορες. Και έτσι και εγώ χαζεύω βιτρίνες, σαν την φανταχτερή με τα είδη για συλλέκτες που βρίσκετε στην Πάυλου Μελλά με Τσιμισκή Γωνιά. Στην διάβαση της Δημ.Γούναρη ένας τροχονόμος παλεύει μέσα στο κρύο να ελέγξει όλους αυτούς τους αυτοκινητάκηδες που μαρσάρουν για να βρουν πρώτοι την χρυσή θέση για παρκάρισμα, και εγώ κοιτάζω αμέριμνος τον τροχονόμο να εκνευρίζετε. Σταματάει τελικά όπως, όπως τους πρωινούς Γκαζιάριδες, και μου κάνει νόημα να περάσω. Αποκτώ επιτέλους τον πολυπόθητο καφέ… έχει ακόμα κρύο, και αέρα, αλλά πλέον μπορώ να βρίσκω καταφύγιο πίσω από τον καφέ μου και την μεγάλη μαύρη καμπαρντίνα μου. Είναι μια παλιά καμπαρντίνα με τρύπια την μια τσέπη… αλλά εμένα μου αρέσει… είναι η μεγάλη μαύρη πανοπλία μου που με προστατεύει από τα μάτια των περιέργων, που ψάχνουν απελπισμένα να δουν την φυσική μου κατάσταση, και τι μάρκα ρούχα φοράω… και επειδή την καμπαρντίνα την αγόρασα από την Γερμανία… τους μπερδεύει. Πηγαίνω να κατέβω από Εθνικής Αμύνης, κατά σύμπτωση συναντώ τον ίδιο τροχονόμο που για κάποιο λόγο πήγε να ελέγξει την κατάσταση εκεί…
Μου ρίχνει ένα κουρασμένο, ίσως και εκνευρισμένο βλέμμα. Υποθέτω ότι δεν του αρέσει και πολύ η ιδέα ότι κάποιος σουλατσάρει αμέριμνος μέσα σε αυτό το κομφούζιο, και εγώ επιστρατεύω την καλή μου ανατροφή και κάνω την κοροΐδα
Έτσι και αλλιώς τον καφέ μου τον ήπια…
Και έχει ακόμα αέρα…
Ντ. μακάρι να μην σε θυμόμουν...
Χρήστος.

Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2010

Ετοιμαστήτε..

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010

Χρυσοχοίδης: Προετοιμασία του Πυροσβεστικού Σώματος ενόψει της νέας αντιπυρικής περιόδου


Λόγω της περιοχής αλλά και του τρόπου Ζωής που εκφράζει αυτό το Blog πολλές φορές αναγκαζόμαστε να ασχολούμαστε με τον κο. Χρυσοχοίδη, λόγω της ιδιότητας του ως Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, αλλά και εξαίτιας των πολύ μυστήριων τοποθετήσεων και θέσεων του, που τον κάνουν αν μη τι άλλο έναν πολύ καλό στόχο μελέτης. Σας αναδημοσιεύω λοιπόν την ανακοίνωση από την προσωπική του Ιστοσελίδα, που όμως αυτήν την φορά θα ακολουθήσει και ο σχολιασμός μου, ως απάντηση στο περιεχόμενο της ανακοίνωσης αυτής.

Ημερομηνία: Πέμπτη 28, Ιανουάριος 2010 | Στην κατηγορία:
Σε σύσκεψη για την προετοιμασία του Πυροσβεστικού Σώματος ενόψει της νέας αντιπυρικής περιόδου συμμετείχε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.
Η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε στο ΣΕΚΥΠΣ στο Χαλάνδρι και συμμετείχαν ο Αρχηγός του Σώματος Αντιστράτηγος Στυλιανός Στεφανίδης, ο Υπαρχηγός Αντιστράτηγος Απόστολος Γεροκώστας, οι Επιθεωρητές Υπηρεσιών Βορείου και Νοτίου Ελλάδος, στελέχη του Α.Π.Σ. καθώς και οι Διοικητές των Υπηρεσιών της Περιφέρειας, του Νομού και των Πυροσβεστικών Σταθμών.
Επί τάπητος τέθηκε το θέμα της οργάνωσης, της αναδιάταξης και της αναδιάρθρωσης του Πυροσβεστικού Σώματος, ώστε να είναι ικανό, αξιόμαχο και αξιόπιστο ενόψει του καλοκαιριού και της νέας αντιπυρικής περιόδου.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στο ζήτημα της νέας δομής των υπηρεσιών που θα είναι συμβατή με την αρχή της διακλαδικότητας. Έμφαση δίνεται φέτος στην προληπτική δασοπροστασία και όχι μόνο στην καταστολή των δασικών πυρκαγιών. «Δρούμε προληπτικά και όχι μόνο κατασταλτικά», τόνισε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη.
Επιπλέον, μεγάλη σημασία δίνει η πολιτική και φυσική ηγεσία στη συνολική αναβάθμιση του συστήματος εκπαίδευσης με τη δημιουργία εξειδικευμένων σχολείων σε νέες τεχνολογίες, στην επανεξέταση του συστήματος κρίσεων και προαγωγών με αξιοκρατικά κριτήρια και στην επανεξέταση του συστήματος της υγειονομικής περίθαλψης των πυροσβεστών.

(===========================)
Ο σχολιασμός μου:
Προτού πω οτιδήποτε θα ήθελα να σημειωθεί ότι υπήρξαν πρόσφατα κινητοποιήσεις των πυροσβεστών, όχι για θέματα μισθοδοσίας αλλά για θεσμικά ζητήματα, με κύριο πρόβλημα την έλλειψη προσωπικού.
Έτυχε τις τελευταίες φωτιές να μην τις αντικρίζω από την Οθόνη της τηλεόρασης μου με πατατάκια οπότε έτυχε να μαζέψω κάμποσο υλικό τουλάχιστον για τις Φωτιές στην Αττική (ΕΔΩ) και να έχω μια κάποια αντίληψη του προβλήματος.
Δεν ξέρω γιατι αλλά έχει περαστεί η άποψη σε θέματα Δασοπροστασίας και πυρασφάλειας ότι το σημαντικό.... είναι το να πέφτουν λεφτά, να προσλαμβάνονται εμπειρογνώμονες, (και ας μην κάνουν και κάτι...) και φυσικά να γίνονται συνέδρια. και άλλα συνέδρια και μερικά ακόμα συνέδρια... προκειμένου να λυθεί στα χαρτιά το πρόβλημα.
Οπότε χωρίς να αναφερθώ στα προβλήματα που συνάντησε η Ελληνική Δασοπροστασία στις προηγούμενες Ταπεινωτικές και καταστροφικές Φωτιές να μου Επιτραπεί να θέσω μερικές θέσεις, και ας τις πάρει το ποτάμι...

Θέση πρώτη: Καλή Δασοπροστασία είναι μόνο η διεθνής Δασοπροστασία
Χωρίς να θέλω να προσβάλω το ήθος και το σθένος των Ελλήνων Πυροσβεστών, αλλά απο την στιγμή που οι Εμπρηστές είναι Τοπικοί οικοπεδοφάγοι με λεφτά, ο Τοπικός Κρατικός μηχανισμός δεν θα μπορέσει ποτέ να είναι αξιόπιστος εκτός αυτού ένα διεθνές σύστημα δασοπροστασίας παρέχει και περισσότερο δυναμικό όπως και καλύτερο σύστημα Ελέγχου και καταγραφής (ναι... μιλάω για δορυφορικά συστήματα και διεθνή πρωτόκολλα συνεργασίας).
Όσο να είναι... σε μια μεγάλη φωτιά άλλο είναι να κινητοποιούνται τα 10 από τα 40 παναπάλαια Καναδικά (που τα 5 είναι είδη κατεστραμμένα), και άλλο να φτάνει κατευθείαν ότι πετούμενο πυροσβεστικό υπάρχει από όλη την Ευρώπη.

Θέση Δεύτερη: Πρόληψη είναι μόνο από Εθελοντές
Όπως προανέφερα ο Κρατικός μηχανισμός ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ αφού το ζεστό χρήμα θα έρχεται πάντα από τοπικούς οικοπεδοφάγους, και θα φτάνει πάντα στα σωστά χέρια. Και η ύπαρξη του Ακτιβισμού ξεκινάει όταν υπάρχει έλλειμμα Κρατικής αξιοπιστίας
Κάτι που θα μπορούσατε να κάνετε, χωρίς να σας κοστίσει ιδιαίτερα και χωρίς να χρειαστεί να προσλάβετε, πολλούς ακριβοπληρωμένους εμπειρογνώμονες, είναι το να δώσετε, θεσμικά κίνητρα και πρωτόκολλο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να ανοίξει ο κάθε δήμος με δασική έκταση, Εθελοντικά Πυροφυλάκια... έτσι Δασικές εκτάσεις (όπως ο Υμηττός) που έχουν δεχθεί άπειρες επιθέσεις μέχρι σήμερα θα μπορούν να έχουν μια ευκαιρία να αμυνθούν Συγκεκριμένα άμα δεν υπήρχαν οι Εθελοντές στον Υμηττό.. τώρα ο Υμηττός θα ήταν τσιμέντο βίλες, και δρόμοι...

Θέση τρίτη: κυνηγήστε τους Εμπρηστές ανελέητα. Σε αυτό μπορεί να αναφερθώ άλλη φορά ποιο εκτεταμένα... εξάλλου το θέμα μας εδώ είναι η πρόληψη. παρολάυτα επιτρέψτε μου να σας μοιραστώ μια άποψη (ΕΔΩ) που έιχε πολυκυκλοφορήσει μετά τις Φωτιές στην Πελοπόννησο, και τουλάχιστον στα αφτιά μου μοιάζει ποιο ρεαλιστική από την βιονική Γιαγιά και το Στρατηγό Άνεμο.

Αυτά τα λίγα από εμένα... Αυτά που γράφω εδώ θα τα κοινοποιήσω και στον κύριο Χρυσοχοίδη.
Με Εκτίμηση.
Χρήστος.



πηγή μου: Exarchias Press

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

[Video]Βλέποντας & Λέγοντας: «Ιθαγένεια»Σάββατο 06/02/10-19:00 με 22:30

Από την Εκπομπή του Σαββάτου, που συγκεντρωθήκαμε στων Εξωβουλευτών την Όχθη και μιλήσαμε για την Ιθαγένεια και τον Ρατσιστικό απόηχο από το περίφημο Δημοψίφησμα, μέχρι τις χθέσινές κινητοποιήσεις.
Απολάυστε υπέυθυνα:



Χρήστος Άλμ
Για το Exarchias Press

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2010

Σήμερα πίνω.

Ο Δράκος νικήθηκε... ο δράκος που έφραζε τον δρόμο μου προς την γνώση νικήθηκε, και αποχώρησε προσωρινά μέχρι να τον ξανασυναντήσω.
Φαντάζομαι κάπου εδώ δεν με καταλάβατε οπότε μάλλον οφείλω να εξηγηθώ. τον τελευταίο καιρό.
περισσότερο από 6 χρόνια κρατούσα καλά κρυμμένο στον κόρφο μου ένα μυστικό. Το φοβερό μου αυτό μυστικό ήταν όχι μόνο ότι δεν σπούδασα, αλλά και το γεγονός ότι δεν είχα καν το απολυτήριο λυκείου.
Αυτό το μυστικό λοιπόν το κρατούσα και με κρατούσε, χρόνια τώρα, ήταν κρυμμένο μέσα από το σακάκι μου και με μάτωνε, χρόνια τώρα σαν ανοιχτή πληγή.
Με τον καιρό, με την δουλειά μου ως σερβιτόρος. ξεχάστηκα και συνέχισα την ζωή μου, και είχα φτάσει μέχρι και στο σημείο να παραιτηθώ από την προσπάθεια, λέγοντας ότι τελικά εμένα δεν είναι γραφτό μου να σπουδάσω...
Όλα κυλούσαν καλά... έβγαζα το ψωμί μου, κάνοντας όσο καλύτερα μπορούσα την δουλειά μου. Ήμουνα καλό παιδί και άξιο παλικάρι μέχρι την στιγμή που χαλάσαν 2 μπροστινά μου δόντια. Τότε έχασα απλά την δουλειά μου...
Ο άνθρωπος που ποτέ δεν είχε απολυθεί, ξαφνικά έγινε σκουπίδι προς πέταμα.
Έκανα μια γενναία προσπάθεια για να πάρω ξανά την ρεβάνς και για κάποιο καιρό τα κατάφερα... δούλεψα ως μάγειρας. Δυστυχώς η δουλειά του μάγειρα, είναι ανταγωνιστική και με πολύ λιγότερες θέσεις εργασίας, και έτσι όταν από μια περικοπή προσωπικού ξαναβγήκα στην ανεργία, δεν μπόρεσα ξανά να βρω δουλειά, και έτσι έχω κλείσει 1 χρόνο ανεργίας.
Μόνο που δεν κάθισα σε αυτό το διάστημα να κροταλίσω τα δάχτυλα μου. έψαξα έμαθα, προσπάθησα, βοήθησα ανθρώπους, βοήθησα την οικογένειά μου... και έφτιαξα και τα δόντια μου, και πλέον εκεί που παλιότερα φοβόμουν να μιλήσω κρύβοντας την σαπίλα μου, πλέον διαθέτω ένα υπέροχο και λαμπερό χαμόγελο, και σκέφτομαι να το κρατήσω... όσες μαλακίες και να συναντήσω.
Αυτόν τον χρόνο συνέβη και κάτι ακόμα το οποίο με επηρέασε...
Ο Παππούς μου, (ο άνθρωπος που με μεγάλωσε), πέθανε, και πρόλαβε μια μέρα πριν φύγει να αφήσει για εμένα μια τελευταία επιθυμία. Μου ζήτησε να σπουδάσω. Οπότε αυτή η παλιά πληγή ξανάρχισε να με καίει.
Την λύση την ανακάλυψα τυχαία. ανακάλυψα ότι η Γερμανία έχει ποιο εξελιγμένο σύστημα ανοικτού πανεπιστημίου. Έχει ξεπεράσει προ πολλού τα στερεότυπα περί προσευχών παρελάσεων, απουσιολόγου και βαριεστημένων καθηγητών... η Γερμανία έχει την δυνατότητα για μαθήματα δια αλληλογραφίας μέχρι και ενιαίου λυκείου, και με δίδακτρα που άμα τα είχε κάποιος κακομοίρης εδώ στην Ελλάδα θα τον είχαν σφάξει στο γόνατο επειδή τους χαλάει την πιάτσα.
Ποιο συγκεκριμένα πάω για δυο πτυχία, ένα για το απολυτήριο του Γερμανικού ενιαίου λυκείου, και ένα για Ανώτερη σχολή της Γερμανίας πάνω στην δημοσιογραφία. στο σύνολο πληρώνω 90 Ευρώ τον μήνα, και έχω καταφέρει να σπουδάζω στην άνεση του σπιτιού μου για 2 πτυχία.
Αλλά για όλα αυτά υπήρχε μια λεπτομέρεια... έπρεπε να μάθω την γλώσσα.
Την γλώσσα κυρίες και κύριοι την έμαθα, δωρεάν απο την Deutche Welle και για να εξοικειωθώ με την γραφή και την ανάγνωση, αποκωδικοποίησα την γλώσσα με την μέθοδο της αντιγραφής και της μετάφρασης με λεξικό, και σήμερα γεύτηκα τους καρπούς της προσπάθειας μου.
Γι αυτό χαίρομαι...
Γι αυτό γιορτάζω...
Νίκησα την δυσκολία της γλώσσας... άνοιξα τον δρόμο μου προς την γνώση... νίκησα τον χρόνο.
Πλέον μπορώ να πάρω πίσω τα χαμένα μου χρόνια.
Γι αυτό σήμερα θα πιω όλο τον Βόσπορο.
Τα σέβη μου.
Related Posts with Thumbnails