Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

Φόβος.

Την κυριακάτικη καλησπέρα μου.
Χάθηκα αυτές τις ημέρες, αλλά όπως είναι λογικό, απο την στιγμή που δεν έχω συγκεκριμένο ώράριο, υπάρχουν στιγμές που προτειμώ να περιπλανιέμαι σε κόσμους φανταστικούς και πραγματικούς, παρά να κάθομαι και να μοιράζω τις αρλούμπες μου που όσο να είναι πάσχουν περιεχομένου. Σήμερα... δεν έχω να πω κάτι ιδιαίτερο. Σήμερα απλά θα μοιράστω μερικές σκέψεις σκοτείνες και σκιώδης, όπως η ίδια μου η ύπαρξη άλλωστε.
Ανήκω στους τυχερούς. Είμαι από τους ανθρώπους που έχουν ευλογηθεί να έχουν έφιάλτες. Για κάποιον άλλον αυτό θα μπορούσε να είναι καταστροφικό, αλλά για εμένα όχι. Είμαι ερωτευμένος με ότι με φοβίζει, και αγαπώ παράφορα ότι με στοιχειώνει. κοιτάω κατάματα αυτό που φοβάμαι περισσότερο, και δοκιμάζω τους φόβους μου για να δω τα όρια τους.
Αλήθεια, έχετε μπεί στην διαδηκασία να μελέτήσετε τους φόβους σας; Να δείτε ίσως τους λόγους και τις αιτίες για τους οποίους φοβάστε τα βράδια; Όλα αυτά θα προσπαθήσουμε να τα αναλύσουμε... αλλά πρώτα επιτρέψτε μου να σας προτρέψω να εξερευνήσετε τους φόβους σας. Ο Φόβος είναι δύναμη και μάλιστα κινητήρια, μπορεί να προκαλέσει τις απαραίτητες ψυχοσωμάτικες αντιδράσεις οι οποίες έχουν την δύναμη να σώσουν, ή να καταστρέψουν έναν άνθρωπο. Σκεφτήτε το ως εξής. Κάποιος που δεν φοβάται τίποτα είναι καταδικάσμένος να πεθάνει, (ή να γίνει αφορισμένος συγραφέας anyway), οπότε μπορούμε να αναλογιστούμε πόσο θετικά μας απηρεάζει ο φόβος. Το θέμα είναι ότι ο φόβος μας δώθηκε ως ένα θαυμάσιο εργαλείο, και όχι ως ένας δυνάστης πάνω απο το κεφάλι μας, και όπως συμβαίνει με κάθε εργαλείο, είναι πάντοτε σοφό να διαβάζουμε τις οδηγίες χρήσης.
Η ποικιλία των πραγμάτων που μπορεί να φοβόμαστε είναι απέριόριστη, μάλιστα ένας από τους μεγάλους μου φόβους πχ είναι το πάτωμα (δάπεδο γενικότερα), και πάντα τρέμω στην ιδέα μην γλυστρήσω, γι αυτό δεν παίζω ποτέ μπάσκετ ή ποδόσφαιρο.
Επίσης ήξερα κάποιον κάποτε που φοβόταν την κα. Παπαρήγα άλλα αυτό φάντάζομαι είναι μια άλλη ιστορία.
Όπως όλα τα περιεχόμενα του Εγκεφάλου μας, έτσι και ο φόβος χωρίζεται αρχικά σε δυο βασικές κατηγορίες:

Α)Τους Επίκτητους Φόβους, δήλαδη όλους εκείνους τους φόβους που αποκτούμε στην διάρκεια της ζωής μας.

Β)Τους κληρονομικούς, δηλάδη τους φόβους που κουβάλαμε στην πλάτη μας απο την γονιδιακή βιβλιοθύκη της ανθρώπινης Εξέλιξης.

Επείδη οι επίκτητοι φόβοι βαζίζονται σε ενα μεγάλο τους κομμάτι από τους κληρονομικούς, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω πρώτα με μια μικρή ανάλυση για τους κληρονομικούς μας φόβους, προσφέροντάς σας μερικούς βασικούς ενστηκτόδης φόβους μας:
  • Φόβος για το σκοτάδι: ουσιαστικά το σκοτάδι μας αφαίρει μια από τις 5 αισθήσεις μας. Πολλοι έχουμε συνηθήσει στην ιδέα, αφού έτσι και αλλιώς, θα χρειαστεί να κλείσουμε τα μάτια για να κοιμηθούμε και όσο να είναι το φως ενοχλει. όμως υπάρχουν ανθρώποι που το φοβούντε, το φοβούντε γιατι δεν ξέρουν τι μπορεί να κρύβει. Το σκοτάδι τους αφαιρεί τον έλεγχο και αυτό τους τρομάζει.




  • Φόβος του Γονιού: σε αυτό το σημείο νομίζω ότι καλύτερα είναι να ρωτήσετε τους συνταξιδιώτες μου από το Χαμομηλάκι. Ας πούμε ότι κατέχουν καλύτερα οτιδήποτε έχει να κάνει με τα παιδιά και τους γονείς. Απλά επισημένω ότι είναι βαθεια κληρονομικός και είναι πάρα πολύ δυνατός.




  • Φόβος για τα άλλα είδη του ζωικού Βασηλείου: Ας είμαστε ειλικρινής. Εάν έξαιρέσουμε το ένστικτο του Ανταγωνισμού και της επιβίωσης που όσο να είναι κατονομάζει τα άλλα πλάσματα ως εχθρούς μας, υπάρχει και η επίγνωση του πόσο κακό τους έχουμε κάνει, και ότι κάποια στιγμή θα μας ζητήσουν τα ρέστα. Η Τεχνολογία μας έχει βοηθήσει να νικήσουμε τα μεγαλύτερα και ποιο δυνατα ζώα απο εμάς... άλλα υπάρχουν και πλάσματα που θα μπορούσαν να μας νικήσουν εάν το θέλανε, και ας είναι μικρότερα.

Τα αραχνοιδή:



Τα έντομα:



Τα Τρωκτικά:



Τα φίδια:



και φύσικά τα παράσιτα τα οποία μας νικάνε κατά βουληση:



  • O Φόβος του καθρεπτη: Αυτός ο φόβος περιλαμβάνει 2 περιπτώσεις. πρώτη περίπτωση να μην μας μοιάζει κάποιος. Αυτο οδηγεί συνήθως σε ρατσισμό και ξενοφοβία. Υπάρχει όμως και μια χειρότερη περίπτωση, να φοβόμαστε ότι μας μοιάζει περισσότερο από όσο θα θέλαμε. Αυτό μας οδηγεί σε ποιο μοίχους φόβους, ή ακόμα και στο φόβο του ίδιου του καθρέπτη. Ο Φόβος του καθρέπτη είναι μια εξαιρετική περίπτωση και κάποια στιγμή θα πρέπει να το αναλύσουμε σε βάθος. προς το παρον απολάυστε το trailer μιας ταινιας που κυκλοφορεί:



  • Ο Φόβος που μας προκαλεί ότι δεν κατανοούμε. Εδώ μπαίνει το μεταφυσικό πάρα πολύ, αλλά ο φόβος αυτός είναι απόλυτα φυσιολογικός, εάν και το μεταφύσικο ακολουθεί σύνηθως κάθε μας φόβο. Παρόλαυτα ο φόβος για το τι είναι κρυμμένο μέσα στην ντουλάπα η γι αυτο που καραδοκει κάτω απο το κρεβάτι έχουν όπως είναι κατανοητο άμεση σχέση με την σχέση μας με την μεταφύσική φιλολογία. Με τον Φόβο αυτό έπαιξε και με μεγάλη επιτυχία ο Χαουάρντ Φ. Λάβκραφτ ο οποίος έχει θεώρηθεί από πολλούς ως ο Πάτερας της Λογοτεχνίας Τρόμου.



  • Τέλος ένας από τους μεγαλύτερους φόβους μας είναι αυτός της ευθύνης των πράξεων μας, και τον έχουν εκμεταλευτεί στο έπακρο, κάθε είδους ιεραπόστολοι και προφήτες... χαρακτηριστικό άλλωστε είναι το γεγονός ότι το "αντίτιμο της επιθυμίας" δημιούργησε ένα εξαιρετικο είδος λογοτεχνιας τρόμου, γνωστό ως γοτθικός τρόμος, (Βρυκόλακας, Λυκάνθρωπος κτλ), το οποίο πράγματέυεται αυτόν το φόβο.




Με τους Επίκτητους φόβους δεν θα ασχοληθώ σήμερα, αλλά να είστε σίγουροι ότι με τον φόβο θα ασχοληθώ διεξοδικά από εδω και εμπρός. Ο στόχος μου δεν ειναι να σας τρομάξω, ο ουσιαστικός σκοπός είναι να σας δώσω να κατανοήσετε... κανείς δεν μπορεί να πολεμίσει κάτι εάν δεν το κατάνοήσει πρώτα. Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις μια φώτια εάν δεν ξέρεις από τι τρέφαιτε και πως επιβιώνει. Δεν μπορείς να πολεμήσεις ένα σύστημα εάν δεν το κατανοείς. Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις ούτε το σκοτάδι άμα δεν ξέρεις πως ανάβει το φως.
Το όπλο ενάντια στο κακό είναι η γνώση και η κατανόηση.
Τα σέβη μου

Σας έυχομαι σήμερα να έχετε ένα γλυκήτατο ύπνο.
Related Posts with Thumbnails

Αρχειοθήκη ιστολογίου